cdea58a9

Onze baby is van haar speen af

Wed, 22 Feb 2023 13:08:20 GMT

Ja, dit is denk ik wel één van de meest gestelde vragen die er is. Hoe krijg ik mijn baby van de speen af. In eerste instantie wilde ik niet aan een speen, ze zijn niet heel goed voor je kindje hun gebit en je hebt grotere kans dat je kindje gaat slissen. Helaas ben ik na mijn bevalling erg veel bloed verloren, heb ik daarna nog 3 ontstekingen gehad waardoor ik dus ook 3 keer in de eerste 2 weken van Maud haar leven in het ziekenhuis terecht was gekomen. Maud had veel zuigbehoefte. Daarbij bleek later dat ze ook eigenlijk gewoon nog honger had, maar helaas gaf ik dus veel te weinig melk. Kortom ik moest van borstvoeding over naar flesvoeding omdat het gewoon niet meer ging. Tja en dan is het middel van zo veel mogelijk aanleggen weg. We zaten veel met onze duim in haar mond om haar zuigbehoefte te sussen. Op een gegeven moment was dit geen optie meer, en zijn we over gegaan op de speen. Ik had wat studie gedaan en kwam uit op de Suavinex speentjes , deze hebben een mooie platte speen waardoor je zo min mogelijk schade aanbrengt aan het gehemelte. De Bips speentjes bijvoorbeeld hebben een grote bal op de speen die dus volgens de experts meer schade kan aanbrengen aan het gebit en het gehemelte.

"Hoe kom ik van de speen af?"

Goed, we waren dus begonnen met de speen. Het werkte en dit was fijn, zeker omdat ik nog aan het herstellen was van de bevalling konden we die rust wel gebruiken. Maar nog steeds bleef mijn punt dat ik liever zo snel mogelijk van de speen af ben. Hoe langer we ermee wachten hoe moeilijker het gaat worden. De 6 maanden waren voorbij en dan ga je vaak over naar een grotere speen, ook wij zijn over gegaan. Maar al snel merkte we ook dat de speen een ergernis werd. We moesten hem veel terug stoppen, in de nacht werd ze vaak wakker omdat ze haar speen kwijt was en in slaap komen was ook ruim een half uur een speen terug stoppen verhaal aan het worden. Kortom ze deed de speen vaker uit of lag er mee te spelen dan dat het de functie beklede die het zou moeten hebben.

De blog gaat verder onder de foto

Op een gegeven moment zei ik tegen mijn man, dit werkt niet zo volgens mij is die speen eerder een afleiding aan het worden dan dat het nut heeft. Misschien kunnen we wel gewoon van de speen af. Vooral omdat ik al een paar keer had gezien dat ze zonder speen in slaap viel. Kortom dit was voor ons een moment om door te pakken.

We zijn begonnen met het niet meer aanbieden van de speen overdag. Al snel merkte we dat dit prima ging en ze hem eigenlijk helemaal niet echt nodig had. Daarna zijn we met het in bed leggen begonnen met een speen maar hebben we haar ook als ze hem uit spuugde niet meer terug gestopt en haar 15 minuten laten huilen. Na die 15 minuten hebben we hem weer terug gestopt en viel ze gelijk in slaap. De volgende dag zijn we begonnen met niet eens meer de speen aanbieden in bed. Uiteraard was het huilen, dit keer liet ik haar weer 15 minuten maximaal huilen en gaf haar daarna de speen. Ook daarna sliep ze gelijk, en als hij uit viel werd ze niet wakker. De dag erna heb ik hem ook weer niet meer aangeboden en viel ze na wat spelen met haar knuffel en af en toe een flinke piep in slaap zonder speen. Ik merkte dat ze eraan gewend was geraakt dat hij er niet meer was. Uit het oog, uit het hart?

Nu zijn we al 2 dagen zonder speen, het gaat goed. Natuurlijk niet altijd, want ja ze wordt nu ook nog wel is 's nachts wakker en dan is het huilen. Maar tot nu toe krijgt ze zichtzelf ook weer in slaap en als dit niet lukt, dan lopen we even naar haar toe en zetten we haar Zazu knuffel aan en geven we haar een kus en aai over haar bol. Het is echt af en toe wikken en wegen of we niet de speen er weer bij moeten pakken, maar uiteindelijk doet ze het onwijs goed zonder.

We hebben het dus echt stap voor stap afgebouwd, goed gekeken naar wat ze nodig had op het moment en vertrouwen gewekt bij haar. Er is rust, wij hoeven niet meer 100 keer haar kamer binnen te lopen voor haar speen, zij kan rustig spelend in slaap vallen. Wat een verademing. En nu is het vooral volhouden en soms accepteren dat ze huilt, want ook dit hoort er gewoon bij.

Laat op Instagram gerust even weten hoe dit bij jullie gaat en of jullie wat hebben aan deze tip. Het is natuurlijk per kind verschillend dat weet ik, maar misschien werkt deze relatief makkelijke methode ook wel bij jullie kind. Het is zeker het proberen waard.

Afleidingen, hoe krijg je weer rust in je leven

Sun, 19 Feb 2023 14:54:16 GMT

Tijd, het is een kostbaar bezit. Toch verliezen we onszelf aan vele tijdrovende dingen waardoor we misschien zelfs belangrijkere dingen over het hoofd zien. Het zijn de afgoden van deze tijd. Zo heb ik het over Instagram, Facebook, Youtube, Tiktok en alle andere tijdrovende apps op je telefoon. Naast dat het tijdrovend is, is het ook nog eens enorm afleidend en krijgen we vele prikkels op een dag. De informatie die wij tegenwoordig moeten verwerken leidt tot burn-outs. Dit is ook logisch want we hebben geen moment meer dat we geen informatie tot ons krijgen. Overal waar je komt is informatie te vinden, is wel een scherm in de buurt of zie je wel een reclamebord hangen.

"Afleidingen zijn overal, maar hoe ga je hiermee om?"

De afleidingen hangen overal, ook afleidingen waar jij eigenlijk misschien helemaal niet op zit te wachten. Zoals bijvoorbeeld aanstootgevende beelden, die ene reclame over een horrorfilm waar jij helemaal niet tegen kan en ga zo maar door. Het kan enorm storend zijn en vooral je gedachten beschadigen. Het kan je open zetten voor gedachtes die je helemaal niet wilt. En dit is precies wat de duivel graag ziet. Helaas heeft die overal zijn wegen geopend en dan is het aan ons om sterk te blijven.

Ik merkte aan mezelf dat ik enorm onrustig werd van al deze dingen. Mijn telefoon beheerste mij, elk vrij moment dat ik had was ik aan het scrollen op Instagram, keek ik doelloze filmpjes en ongemerkt was er dan weer zo een half uur voorbij. Soms betrapte ik mezelf er zelfs op dat mijn dochter al aandacht vroeg maar ik het gewoon niet gaf want hé nog even die ene post lezen, dat ene filmpje nog even bekijken en voor ik het wist was er kostbare tijd met mijn dochter verloren gegaan. Op het moment dat ik dit schrijf is mijn dochter een half jaar. Kortom ze slaapt nu minder en er komt meer speeltijd. Voordat zij er was had ik natuurlijk geen verantwoordelijkheid naar iemand af te leggen, nu wel en dit besef ik me maar al te goed.

Doordat ik dit ging merken, ging ik me ook enorm schuldig voelen, niet alleen maar naar mijn dochter maar ook naar God. Ik liet me leiden door mijn telefoon. Ik kreeg teveel non informatie binnen en ging me ook steeds ongelukkiger voelen want ik kon ook niets met al die informatie doen. Dit speelt natuurlijk al veel langer dan dat mijn dochter er is, alleen nu besef ik het me zoveel meer. Het ergste vond ik mijn telefoon voor liet gaan op haar. En eigenlijk deed ik dit dus ook met God. Ik werd er echt diep ongelukkig van. Want mijn dochter verdient veel meer. Het is overigens niet dat ik haar helemaal geen aandacht gaf maar ik merkte wel dat ik toch steeds even op die telefoon keek. Doordat zij dit ziet, kan het op latere leeftijd ook zeker problemen veroorzaken. Want een goed voorbeeld doet goed volgen.

Het besef van het ongeluk dat het me gaf deed mij ook beseffen dat ik hier anders mee om moest gaan.

Deze blog gaat verder onder de foto

Hoe ben ik anders om gegaan met deze verslaving? We hebben nu de regel dat er geen schermpjes meer in de buurt van onze dochter komen. En natuurlijk lukt dit niet altijd want die telefoon is ook ons communicatie middel met elkaar en tja soms wil ik toch echt even een foto maken van haar. Maar de apps blijven dicht, hier heb ik een mooie stand voor op mijn telefoon zodat ik ook niet in die apps kan. Heel fijn want zo kom je ook niet in de verleiding. Daarnaast hebben we ingesteld dat we meer tijd nemen voor offline activiteiten zoals tekenen, schilderen, lezen, puzzelen en gewoon spelen. Hierdoor ziet zij ook dat dit leuke bezigheden zijn en zal ze straks als ze wat groter is ook mee gaan doen.

Doordat ik nu een goed voorbeeld voor mijn dochter moet/mag zijn leef ik zoveel bewuster. In principe zijn we allemaal een influencer, en dit keer niet voor een groot publiek maar voor jou kind(eren). Ik ben uit de ratrace van de samenleving gestapt en meer gaan genieten van de kleine dingen. Het is zo fijn om te spelen met haar, om tijd te hebben voor creatieve dingen en ik heb meer en bewuster tijd met God. Het geeft me zoveel meer rust in mijn leven.

Ik was heel bang om informatie te missen, om niet meer te weten wat andere doen en me te gaan vervelen. Maar het tegendeel is juist waar, ik ben creatief bezig, ik lees meer, ik ben veel meer ontspannen en mijn dochter krijgt de aandacht die ze verdient. En een gelukkige dochter betekend ook gelukkige ouders en andersom.

Ik ervaar nu zoveel meer rust, ik krijg ruimte in mijn hoofd, ik slaap beter, mijn dochter slaapt goed en we hebben veel meer bewuste tijd met elkaar.

Kortom wat heb ik gedaan om meer rust te krijgen?

- geen telefoon meer in de buurt van onze dochter
- apps tijdelijk blokkeren
- meer aandacht voor offline activiteiten

Als jij jezelf de volgende vragen stelt, wat zijn jou antwoorden en hoe ga jij veranderen?

- Waaraan of aan wie ben jij de meeste tijd, geld of energie kwijt?

- Wat vind jij belangrijk in het leven in hoeverre ben jij bereid dat op te geven om Jezus te volgen?

- Waar ben je bang voor om te verliezen?

- Hoe komen we van deze afgoden af? Hoe gaan we ermee om dat ze elke keer op de loer liggen.
- Op welke manier hou jij je hoofd rustig en blijf je ruimte houden voor geluk.

Als jij naar aanleiding van deze blog verder wil praten, stuur mij dan gerust een berichtje op instagram .

Mijn weg naar een gelukkiger leven

Tue, 24 Jan 2023 14:15:50 GMT

Mijn weg richting een gelukkiger leven is een heel verhaal. Het is niet perse dat ik ongelukkig was, maar ik was wel altijd op zoek naar iets anders, nieuws en vooral op zoek naar mezelf.

"Nooit goed genoeg voelen in het schoolsysteem"

Ik denk dat iedereens levenskeuzes ongeveer beginnen rond de middelbare school. Dan wordt de keuze gemaakt naar welke school je gaat, welk niveau je hebt en wat voor je gevoel als toekomst voor je ligt. Voor mij was het advies om te beginnen op het Leerweg Ondersteunend Onderwijs. Dit was voor mij ook zeker de juiste keuze want ik was geen ster leerling, ik kreeg altijd bijlessen, moest veel geholpen worden en had simpelweg geen concentratie. Zodra we creatief mochten zijn was ik juist wel weer de ster-leerling van de klas en vroeg iedereen hoe het moest. Creatief zijn vond ik niet zo moeilijk, laat mij één keer iets zien en ik weet het. Moet ik iets uit een boek leren? Draag me dan maar weg want dat moet ik 100x lezen wil ik het een keer begrijpen. Kortom ik ben echt een praktijk mens.

Helaas is de maatschappij zo ingericht dat je eigenlijk altijd te horen krijgt/kreeg dat je wel echt moest studeren om ergens te kunnen komen. Kortom dit zat ook in mijn hoofd, mijn ouders waren helemaal niet van het pushen naar een hoge opleiding maar dit zat in mijn hoofd dus het moest ook gebeuren. Als er eenmaal iets in mijn hoofd zit, dan moet dit ook gebeuren. Zo gezegd zo, niet makkelijk, gedaan. Ik begon dus op LWOO, klom op naar basis en kader. En dan komt de mbo keuze, waar ga je heen. Ik was een erg onzeker meisje en durfde eigenlijk niet buiten mijn comfort zone te gaan. Ik heb op de hout en meubileringscollege gekeken, hier veerde ik op, wauw altijd met je handen werken dat leek me wel wat. Maar helaas zat mijn angst me teveel in de weg en durfde ik niet met de trein naar Rotterdam. Kortom mijn keuze viel op de Ondernemer Managers opleiding in Gouda, hier kon ik veilig op mijn fietsje heen. En het leek een goede vervolg keuze op mijn Handel en Verkoop keuze op de middelbare school. Ik ben het mbo dus op mbo2 en opgeklommen naar mbo4 daarna heb ik hbo commerciële economie geprobeerd (meest domme keuze ooit) want ik was 24/7 aan het leren maar het kwam gewoon niet binnen. Toen in februari gestopt en gewerkt, mijn verlangen om dat hbo papiertje te halen bleef en ben na een studiekeuze test communicatie gaan doen.

Side-note: Eigenlijk kwam de studiekeuze erop neer dat ik of weer een ondernemer managers opleiding moest gaan doen of iets met mijn handen. Maarja Mbo had ik al dus toen viel de keuze op een redelijk praktische opleiding communicatie.

Blog gaat verder onder de foto

De communicatie opleiding was hard werken, ik was veel bezig met studeren, samenvattingen maken en die weer 6x overschrijven. Maar uiteindelijke ronde ik na 4 jaar mijn communicatie opleiding succesvol af. Ik was trots, ik had het gehaald maar nu? Het werkveld in maar wat? Communicatie is zo breed dat je echt alle kanten op kan. Ik ging als recruiter en daarna als intercedent aan de slag. Ik kreeg al snel een andere baan aangeboden bij een wereldwijd bedrijf op de marketing afdeling. Heel tof dus daar ging ik aan de slag. Helaas bleek dit niet zo tof als het leek, alles werd bepaald in Amerika en wij waren een doorgeef luik. Kortom geen creativiteit. In de avonduren deed ik een DTP cursus. Puur omdat ik dat leuk vond en bij wilde leren, ja zo erg was de verveling op die functie. Dat gedaan en ontwierp zo nu en dan kaartjes voor mensen. Op een gegeven moment toch maar verder gesolliciteerd, ook met de DTP skills die ik op had gedaan. Ik kwam bij een kaashandel terecht die ook wereldwijd handelde. Weer een mooie kans op de marketing communicatie afdeling. Dit bedrijf was zo groot dat ik er ook een beetje in verzoop. Ik vond het moeilijk om mijn weg te vinden, wist nooit bij wie ik nou informatie moest halen en zo ging er eigenlijk van alles mis. Ik was meer bezig met randzaken dan met mijn werk. Mijn focus was er niet en ik kon mijn draai niet vinden. Elke dag weer achter die computer zitten, het brak me op. Ik stond te juichen als ik even iets in kon gaan pakken en zelfs in het pakhuis kazen mocht sjouwen. Het verlangen om met mijn handen te werken bleef. Ik was ondertussen al een aantal keer bij mijn manager geweest dat ik het niet kon op deze manier, dat ik creativiteit miste en graag wilde fotograferen (er kwam regelmatig een fotograaf langs om de kazen te fotograferen, als hij er was stond ik elke keer weer met weemoed toe te kijken en te denken dat wil ik ook). Goed helaas stond dit niet in mijn functieomschrijving en ging die zon niet op.

November 2017 brak ik, ik ging elke dag weer huilend naar mijn werk, ik kon het niet meer opbrengen, ik klapte dicht en kreeg het werk en vooral de creativiteit ervoor niet meer uit mijn vingers. Ik kwam thuis te zitten, en schakelde gelijk een jobcoach in. Zei vroeg me alles te vertellen van basisschool tot aan nu. Daaruit kwam al snel de conclusie, wat doe jij op die functie en wanneer ga jij met je handen werken? Ik sprak met mijn ouders erover, ik woonde toen nog thuis, ging in gesprek met mijn werk maar helaas kwamen we er niet uit. Ik besloot per direct te stoppen, geen uitkering gewoon klaar nu. Ik wilde niets meer met het bedrijf te maken hebben, ik wilde herstel en vooruit kunnen kijken.

Januari 2018 stond ik bij de kvk en schreef me in. Daar was de eerste stap naar mijn bedrijf. Ik sprak al snel een coach gericht op fotografie en ben het maar gewoon gaan doen. Had mezelf een jaar gegeven om het tot een succes te laten worden. En nu 5 jaar later is dat de beste keuze ooit. Ik begon weer te stralen, ik werd gelukkig van wat ik doe en maakte een hoop andere mensen blij. Het werd steeds drukker en drukker en merkte dat ik slecht nee kon zeggen. Ik wilde alles aangaan ook als ik een opdracht nog nooit had gedaan zocht ik wel uit hoe ik het moest doen. Eindelijk kon ik doen waar ik goed in was, zelf mijn ding bepalen, zelf mijn richting bepalen, maak ik een fout los ik het op. Tot het wel echt te druk werd, ik liep mezelf voorbij en begon weer burn-out klachten te krijgen. Ja, geluk kan ook een valkuil zijn.

Uiteindelijk ben ik nu dus 5 jaar verder, op zoek naar een nieuwe balans, nu ook met een kind in het gezin is het weer zoeken naar een nieuwe weg. Tijdens mijn zwangerschap heb ik veel kunnen nadenken wat ik wil, het verlangen om met mijn handen te werken en dingen te maken blijft. Maar voor nu ben ik vooral erg blij met het werk wat ik doe, fotografie, een herinnering voor het leven vastleggen voor anderen en daarnaast genieten van onze kleine meid.

Wat ik vooral heb geleerd tot nu toe? Het geluk zit hem niet in een hbo papiertje, werk, een goed salaris, die verre reizen of een dikke auto. Geluk zit in jezelf, in wat jij van het leven maakt, doen waar je gelukkig van wordt en vooral je hart blijven volgen. Ongeacht of je bang bent, beren op de weg ziet, volg je hart want die zegt echt de waarheid. Uiteindelijk heb ik nooit een boterham minder gegeten, heb ik nog vele dromen en ga ik wel zien welke daarvan uit gaan komen.

Mijn tip voor jou, schrijf je hele levensverhaal eens op, kijk wat je opvalt en zie waar jou kracht zit. Ga vanuit die kracht aan de slag richting je doel en volg je hart.

Zwanger, gezond en fit zijn

Mon, 23 Jan 2023 19:36:29 GMT

Iedereen wil het, fit en gezond door je zwangerschap heen komen, maar hoe doe je dit? Ik geef je hier een aantal tips om fit door je zwangerschap heen te komen. Nee het zal echt niet allemaal vanzelf gaan, maar met een paar kleine handvatten kom je al een heen eind.

"Fit door je zwangerschap heen komen dat wil elke vrouw"

Gefeliciteerd, je bent er net achter gekomen dat je zwanger bent van je misschien wel eerste kindje en nu? Er gaat van alles door je heen. Wat mag ik wel en niet eten? Hoe houd ik mijn lichaam zo fit mogelijk en vooral.. hoe ga ik het vertellen aan mijn man/vriend.

Het eerste en laatste laat ik even in het midden, misschien dat ik later nog iets schrijf over zwanger zijn en lekkere recepten. En tja het bekend maken is zo persoonlijk, ik heb het bijvoorbeeld rond sinterklaas verteld in de vorm van chocoladeletters. Wees creatief en kijk wat bij jullie past.

Maar nu waarom je deze blog begonnen bent om te lezen. Fit en gezond door je zwangerschap heen komen. Ik heb zelf ook lang gezocht naar een juiste manier om fit te blijven. Achteraf had ik veel eerder willen weten wat ik nu weet, vandaar mijn blog.

Allereerst blijf in beweging. Niets nieuws aan de horizon zal je denken, maar blijven bewegen is echt belangrijk ook voor je kleintje. Maar het gaat je ook helpen tijdens je bevalling. Ik weet het als je kotsmisselijk bent heb je hier helemaal geen zin in. Maar echt sleep jezelf naar buiten, maak die kleine wandeling van een half uurtje, je zal zien je knapt er van op. Naast wandelen ben ik het programma Fit-Zwanger online gaan volgen. Echt mega mega mega fijn om daarmee aan de slag te gaan. De meiden van Fit-Zwanger Online begeleiden je helemaal door de work-out heen waardoor je ook precies weet wat je wel en niet mag in de week waarin je zit. Het voordeel van dit programma is dat je het kan doen wanneer je wilt, je hebt er weinig tot geen attributen voor nodig alleen een yogamatje is bijvoorbeeld wel fijn. Maar verder hoef je geen gewichten of iets te hebben. Daarnaast blijft het programma altijd beschikbaar, kortom ook na je zwangerschap heb je hier nog wat aan. Mij heeft het echt geholpen om van rugklachten af te komen. Door het programma ging ik ook met een goede mindset mijn bevalling in waardoor ik ook echt goed door mijn bevalling heen kwam.
TIP: ze hebben ook een post-partum programma voor de eerste weken na je zwangerschap.

Ten tweede: zorg dat je bij een voedingsdeskundige jezelf laat checken. Een verloskundige weet veel maar niet alles. Zelf ben ik helaas na mijn zwangerschap pas bij een orthomoleculair arts terecht gekomen. Ik had hem graag tijdens mijn zwangerschap al willen kennen, hij meet namelijk precies wat je lichaam nodig heeft aan extra supplementen, voeding en mineralen. Dit is niet alleen belangrijk voor jezelf maar ook voor je kindje. Kortom zoek een proffecional op die jou kan helpen zodat je fit door je zwangerschap heen komt.

De blog gaat verder onder deze foto...

Ten derde: Ontspan , we werken allemaal tegenwoordig bijna meer dan fulltime, we willen van alles en lopen vaak over onze grenzen heen. Dit is op zich geen verkeerde eigenschap maar als je zwanger bent is het wel echt zaak om voldoende te ontspannen. Ga bijvoorbeeld zwemmen , zeker vanaf de 30 weken begint alles zwaar te worden, tijdens het zwemmen ben je even helemaal gewichtloos wat onwijs fijn is. Dit maakt even dat je de zware last niet hoeft te dragen maar gedragen wordt. Naast zwemmen is het ook heel fijn om een zwangerschapsmassage te doen. Even helemaal één met je lichaam worden en de pijnpunten in je lijf eruit laten masseren. Het heeft mij echt even geholpen om los te komen van mijn werk tijdens mijn verlof. Ga erop uit maar vergeet vooral je campingstoel en boek niet mee te nemen, op deze manier geef je jezelf de mogelijkheid om even weg uit je huis te zijn maar hoef je niet intensief te wandelen. Zeker in je laatste weken is dit fijn. Een andere omgeving zoeken geeft ontspanning.

En als laatste, Geniet , geniet van het getrappel in je buik, van elke echo die je krijgt en van de momenten die je samen hebt met je man/vriend. Je leven wordt verrijkt met een kind maar het veranderd ook een hoop.

Mijn ervaring met een Orthomoleculair arts

Mon, 23 Jan 2023 19:36:19 GMT

Fit zijn is helaas niet vanzelf sprekend. Ik hoor zoveel mensen om me heen die kampen met gezondheidsproblemen maar vooral problemen die goed op te lossen zijn maar een huisarts niet snel zal opmerken. Hier heb ik het bijvoorbeeld over vermoeidheid, een wazig hoofd (sommige noemen het zwangerschapsdementie) en nog wat andere klachten.

Waarom ben ik bij een orthomoleculair arts terecht gekomen vraag je je misschien af? Mijn bevalling ging heel soepel (in 5,5 uur) maar helaas bleef daarna mijn placenta zitten waardoor ik veel (3,5 liter) bloed ben verloren. Hierdoor bleef ik een ijzer tekort houden en kreeg mijn energie gewoon niet terug. Ik liep bij de huisarts maar daar kreeg ik vooral te horen dat het lang kan duren voordat ik weer energie kreeg want tja, ik was wel erg veel bloed verloren. Vervolgens kreeg ik alleen een onderzoek naar mijn ijzer en HB waarna ze me vervolgens een ijzertablet voor schreef die ik één keer in de week moest slikken. Na 6 weken kon ik dan weer terug komen om te kijken of er verbetering was. Dit proces duurde voor mij te lang, aangezien ik al ruim 4 maanden na mijn bevalling was en maar niet van onze prachtige dochter kon genieten. Mijn zus was via een collega van haar bij een orthomoleculair arts terecht gekomen en bij haar zag ik enorm goede resultaten. Doordat ik me zo ellendig voelde, maar vooral niet gelukkig besloot ik ook naar deze arts te gaan. Ik wilde gewoon hulp, ik wilde van mijn meisje kunnen genieten en weer energie hebben om dingen te ondernemen maar vooral ook om weer te kunnen doen wat ik graag doe, wandelen, fotograferen (is ook mijn werk), in de natuur zijn, er op uit gaan en een normaal huishouden kunnen runnen. Ik wilde gewoon weer gelukkig zijn.

De Orthomoleculair arts heeft mij helemaal gemeten en daar ben ik erachter gekomen dat ik vele vitamines en mineralen in mijn lijf miste. Onze kleine meid had me letterlijk opgegeten.

Even een korte samenvatting van wat er allemaal met mij aan de hand was:
- Ijzer tekort (deze zat onder de 1 wat normaal minimaal 10 moet zijn)
- Botontkalking

- Kalium tekort
- Vitamine D tekort
- vitamine B tekorten
- Ontsteking op mn eierstok
- Tegen diabetus aan zitten

Ja, als je zoiets hoort dan schrik je wel even. Maar gelukkig was de arts heel positief en was ik overal op tijd bij.

"Met de juiste vitamines en mineralen is er al veel op te lossen"

De arts verzekerde me: Met de juiste vitamines en mineralen is er al veel op te lossen. Daarnaast moet ik mijn voedingspatroon veranderen. Ik kreeg dus verschillende supplementen voorgeschreven. Het fijne vond ik dat je zelf kon kiezen wat je wel en niet nam, uiteraard heeft het wel invloed op je herstel. Kortom ik nam de hele lijst aan supplementen (en het waren echt niet gelijk 10 soorten) ik moest ijzer, vitamine b complex, omega 3, vitamine c, vitamine d en vezels bij slikken. Het lijkt heel veel maar dat valt echt mee. Zeker omdat ik al supplementen slikte maar helaas allemaal een veel te lage dosering. Kortom tip van flip, ga niet zelf pionieren maar vraag echt om advies, het scheelt je één heel veel geld want ik heb dus al jaren teveel geld uitgegeven aan supplementen die niet de juiste hoeveelheden bevatte voor mijn lichaam en problemen.

Blog gaat verder onder de foto

Hoe is het nu met me. Inmiddels ben ik 5,5 maand na mijn bevalling weer terug. Ik heb weer energie, mijn ijzer is weer op pijl (9,9) en ik voel me echt weer mezelf. Ik heb weer zin om dingen te ondernemen, mijn hoofd is opgeruimder en ik durf weer na te denken om te gaan werken. Lange tijd wilde ik het niet over werk hebben of er over nadenken, maar het feit dat ik nu deze blog schrijf is een teken dat het echt goed met me gaat. Ik heb ruimte voor nieuwe dingen en vooral energie voor nieuwe dingen.

Ik heb zin om zoveel meer met jullie te delen want er staan nog hele leuke blogs op de planning. Volg mij vooral op instagram zodat je niets mist.

Hoe zet je de stap richting een gelukkiger leven

Sun, 03 Jul 2022 04:51:39 GMT

Bij mij was er een burn-out nodig om in te zien dat het leven wat ik leidde niet meer verder kon. Er moest echt iets veranderen wilde ik weer gelukkig gaan worden met wat ik deed en wie ik ben. Er is geen magische wijze waarop jij gelukkiger wordt, hier ben je echt zelf de baas over. Maar het is wel echt een heel groot deel, keuzes maken, mindset en vooral nee zeggen.

"Je moet zelf de stappen zetten"

Eigenlijk heb ik een aantal dingen veranderd in mijn leven waardoor ik alles meer ben gaan waarderen. En ja je leest het vaak maar echt ga het doen, ga vaker naar buiten. De buitenlucht, het zonlicht/daglicht doet zoveel met je. Nu elk elke dag letterlijk meer licht in zijn leven breng ben ik zoveel gelukkiger. Want wie wordt er nu niet blij van een zonnetje?

Het is zo makkelijk om heel de dag binnen te zitten, tijdens je werk, als je thuis bent. Maar neem elke dag minimaal een half uurtje de tijd om even naar buiten te gaan. In je pauze, net na het opstaan, voordat je gaat slapen. Zorg voor dat half uurtje daglicht en je hebt gelijk een win win, want je bent ook gelijk lekker in beweging.

Daarnaast gooi alles lekker open. Je gordijnen, lamellen, jaloezieën zet ze lekker open. De laatste tijd zie ik zo vaak alles dicht zitten omdat mensen niet willen dat andere naar binnen kijken. Maar zet alles lekker open, zwaai naar je buurman/vrouw en merk op dat het een stuk gezelliger is als er veel licht naar binnen komt in huis.

Het zijn super simpele tips, en ze klinken ook nog heel normaal, maar ik zie zo vaak in mijn omgeving dat mensen er moeite mee hebben om dit te doen. Naast het daglicht zijn er nog een aantal dingen erg belangrijk om je gelukkiger te voelen. Niet alleen te voelen maar ook echt te zijn.

Mijn ervaringen lees je hieronder verder.

Zelf heb ik echt gemerkt dat ik gelukkiger ben als ik beweeg. Sinds ik elke dag beweeg, het zij wandelen, even op de hometrainer, met mijn gewichten aan de slag of één van de programma's van Fit zwanger online het maakt me gewoon blij. En dan hoor ik je zeggen, ja maar ik heb geen tijd. Klopt, we hebben het allemaal druk, maar het hoeft maar een kwartiertje te zijn dat je beweegt. Ik heb het dan niet gelijk over jezelf compleet in het zweet werken maar gewoon rustige oefeningen doen. Denk aan Yoga, Pilatus, rustig fietsen, dit zorgt dat je niet gelijk moet douche en het kan even snel tussendoor. Kortom maak het jezelf ook niet te moeilijk, elk klein stapje er is er al één.

Naast bewegen ben ik ook gezonder gaan eten. In de zin van, meer gaan eten, zoals groente, minder koolhydraten en meer water gaan drinken. Sinds ik bij de orthomoleculair arts ben geweest voel ik me door deze levensstijl zoveel fitter en blijer. Want eten maakt blij maar ook gezond (als je de juiste voedingsstoffen binnen krijgt). Het gezonder eten is voor iedereen ook heel verschillend. Ik ben nu dus koolhydraat arm gaan eten, dus ik eet nog wel koolhydraten maar heb de pasta's, aardappelen, rijst uit mijn voedingsschema gehaald, daarnaast eet ik koolhydraat verlaagd brood en crackers met minder koolhydraten. Ik eet zo tussen de 50 en 100 koolhydraten op een dag en let verder niet op kcal. Kortom ik mag gewoon lekker aan de brie, kaas en nootjes (maar met mate). Heb je hier vragen over stuur me gerust een mailtje.

Dan is er nog iets als luisteren naar je lichaam. Jezelf helemaal druk maken met sport, werk, sociale activiteiten is leuk, maar er zijn ook grenzen. Ik hoor te vaak om me heen ik ben druk, mijn agenda staat vol en ik weet niet meer hoe ik alles moet doen. Same here, maar ik ben alles wat simpeler gaan maken, als ik een sociale activiteit niet trek, ga ik niet. Ben ik even tijd voor mezelf nodig heb en rust, ga ik sporten om mijn hoofd leeg te maken. Wordt werk je even te veel, geef het aan bij je baas, misschien zijn er oplossingen te vinden of heb je je werk niet goed ingedeeld. Het is soms gewoon echt nodig om ook is nee te zeggen. We zijn tegenwoordig er van het pleazen en alles aflopen, maar we mogen best wel is meer voor onszelf kiezen en even op de rem gaan als het teveel is. Sinds ik wat vaker nee zeg, dingen af zeg omdat ik het op dat moment niet trek en echt naar mezelf luister voel ik me zoveel beter. En het lijkt op dat moment egoïstisch, maar niemand heeft er iets aan als ik stil bij een verjaardag zit. Ik pest mezelf en andere beleven ook weinig plezier aan mij.

Ik hoop dat je wat hebt aan deze tips, het is natuurlijk heel persoonlijk wat wel of niet werkt. Maar ga voor jezelf na waar jij gelukkig van wordt, wat slurpt energie en waar krijg jij energie van. Als je dat voor jezelf op een rij hebt, krijg je snel resultaten en zal je zien dat geluk niet zo ver van je bed af staat.